Ο Αντώνης Σαμαράς, πρώην πρωθυπουργός της χώρας έχει επιλέξει έναν δρόμο διαρκούς αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Η πολιτική του στάση δημιουργεί την βεβαιότητα ότι βασικός του στόχος είναι να πλήξει τον σημερινό πρωθυπουργό, με τον οποίο η ρήξη είναι πλέον εμφανής.

Όμως η προσωπική πικρία, από όποιο λόγο και αν προέρχεται, όσο έντονη κι αν είναι, δεν αποτελεί πολιτική πρόταση.

Χρειάζεται υπευθυνότητα και πολιτική σοβαρότητα. Και αυτά δεν υποκαθίστανται από κάμερες και εντυπώσεις.

Πρόσφατα ο Αντώνης Σαμαράς, πρώην πρωθυπουργός της χώρας, επέλεξε να εμφανιστεί σε επικοινωνιακού τύπου συνομιλία με νεαρό κορίτσι, επιχειρώντας να φανεί ως εκφραστής των αγωνιών της νέας γενιάς.

Είναι πραγματικά κατάντια για έναν άνθρωπο που υπήρξε πρωθυπουργός να καταφεύγει σε τέτοιου είδους επικοινωνιακές κινήσεις, αντί να μιλά με πολιτική ευθύνη, ουσιαστικές προτάσεις και αυτοκριτική.

Οι νέοι δεν έχουν ανάγκη από σκηνοθετημένους διαλόγους, ούτε από πολιτικούς που θυμούνται να ρίξουν ανάθεμα σήμερα για χθεσινά  παραμελημένα (από τους ίδιους) προβλήματα, όταν ανάβουν οι κάμερες. Έχουν ανάγκη από αλήθεια, συνέπεια και πράξεις.

Η νέα γενιά δεν χρειάζεται πολιτικά παιχνίδια, προσωπικούς λογαριασμούς και τηλεοπτικές παλαιομοδίτικου στυλ παραστάσεις.

Χρειάζονται συγκεκριμένες απαντήσεις, ανάληψη ευθυνών και πράξεις. Ο Αντώνης  Σαμαράς έχει μακρά πολιτική διαδρομή, δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως απλός παρατηρητής των προβλημάτων μιας γενιάς που ζητά εξηγήσεις από ολόκληρο το πολιτικό σύστημα, λες και αυτός δεν υπήρξε πουθενά, ποτέ, για τίποτα.

Η πολιτική δεν είναι θέατρο και οι αγωνίες της νέας γενιάς δεν είναι εργαλείο προσωπικής προβολής και εκδίκησης.