Οι παρεμβάσεις του Αντώνη Σαμαρά για τα ελληνοτουρκικά και τη Λιβύη θέτουν ένα ερώτημα. Κρίνει ο πρώην πρωθυπουργός κάθε κυβερνητική επιλογή με βάση τα δεδομένα της ή επηρεάζεται η κρίση του από τη διαρκή αντιπαράθεσή του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη;
Οι ανησυχίες για τις τουρκικές διεκδικήσεις και τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα είναι βάσιμες. Κάθε διπλωματική πρωτοβουλία κρίνεται από τους όρους της, τις δεσμεύσεις που αναλαμβάνει η χώρα και τα αποτελέσματά της.
Η κριτική του πρώην πρωθυπουργού έχει μεγαλύτερο βάρος όταν κατονομάζει μια λανθασμένη επιλογή, εξηγεί τις συνέπειές της και προτείνει μια εφαρμόσιμη εναλλακτική. Όταν σχεδόν κάθε πρωτοβουλία αντιμετωπίζεται εξαρχής με δυσπιστία, δημιουργείται εύλογα η εντύπωση προκατάληψης.
Η κυβέρνηση, από την πλευρά της, οφείλει να απαντά στις συγκεκριμένες ενστάσεις. Στα εθνικά θέματα, οι πολίτες δικαιούνται να ξέρουν τι επιδιώκει η χώρα και με ποια κριτήρια η ηγεσία της αξιολογεί τις επιλογές της.
Ο Αντώνης Σαμαράς οφείλει να βάλει το εθνικό συμφέρον πάνω από την προσωπική του αντιπαράθεση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Τις ενστάσεις του για ευαίσθητους διπλωματικούς χειρισμούς θα έπρεπε να τις θέτει κατ’ ιδίαν στον πρωθυπουργό. Ο δημόσιος λόγος ενός πρώην πρωθυπουργού έχει ιδιαίτερο βάρος και η όξυνση της αντιπαράθεσης για τα εθνικά θέματα μπορεί να πλήξει την κοινωνική συνοχή.
Όταν ο κ. Σαμαράς εγκαλεί τη σημερινή ηγεσία για τις ευθύνες της, ίσως είναι ο πρώτος που χρειάζεται να θυμηθεί τις ευθύνες του δικού του ρόλου.
Σχόλια