“Κωνσταντίνε, Μεγαλειότατε, Βασιλιά πατέρα μου, παππού, ολυμπιονίκη
Είναι οδυνηρή αυτή η ημέρα αποχωρισμού, για την αγαπημένη σου βασίλισσα και μητέρα μας, για μας τα παιδιά και τα εγγόνια σου, για όλους όσους ήρθανε σήμερα να σε αποχαιρετήσουν. Αλλά και για όλους εκείνους που τιμούν την μνήμη σου και ήταν αδύνατον να είναι σήμερα μαζί σου.
Όμως δεν είναι αυτό το τέλος πατέρα, θα ζεις πάντα στη σκέψη και την καρδιά μας. Όπως συμβαίνει σε κάθε ελληνική οικογένεια που χάνει ότι πιο αγαπητό και πολύτιμο έχει ένας άνθρωπος στη ζωή. Στερήθηκες νέος τον πατέρα σου. Τήρησες όμως την παρακαταθήκη του που άφησε όταν έγινες 18 χρονών και ανέλαβες τις ευθύνες του διαδόχου του ελληνικού θρόνου και παρέλαβες το ξίφος του αξιωματικού των ευλογημένων ενόπλων δυνάμεων της Ελλάδος. Σου είπε ” αφιέρωσον την ζωήν σου εις την ευτυχία της πατρίδος. Ουδεμίαν ευγενέστερον και πλέον αξιόλογος αποστολήν. ενθυμού πάντοτε ότι προτιμότερο είναι να υποφέρει ο βασιλεύς παρά ο λαός και η χώρα.”
Ευχή φύλαξ και προστάτης της Αγίας ημών εκκλησίας. Θεράπευε την προσβολήν δια της συγνώμης, την διαφωνίαν δια της οντότητας, την πλάνην δια της αλήθειας, την αμφιβολίαν δια της πίστεως. Είναι ακριβώς αυτή η παρακαταθήκη του παππού μας προς εσένα που δέσμευσε εμένα, τα αδέλφια μου, τα εγγόνια σου, αγαπητέ πατέρα.
Είναι σύμβολο τιμής. Ένας ιερός κανόνας συμπεριφοράς για μας που τον τίμησες εσύ σε όλη σου την ζωή.
Δόξασες τη χώρα με το χρυσό μετάλλιο ως ολυμπιονίκης το 1960. Έφερες τιμή στη γαλανόλευκη σημαία μας και στην πατρίδα μας. Ήταν μια δύσκολη εποχή πατέρα όταν ανέβηκες στο θρόνο, σκληρότατες συγκρούσεις και πάθη αβυσσαλέα και το αποτέλεσμα ήταν κάτι που δεν το θέλησε κανείς.
Από την πρώτη στιγμή αντιστάθηκες και αναζήτησες τρόπο ανατροπής των πραξικοπηματιών. Η προσπάθειά σου απέτυχε αλλά δεν ήθελες μένοντας στην Ελλάδα να γίνεις η αιτία μίας νέας αιματοχυσίας. Πάντα πιστός στην παρακαταθήκη του πατέρα σου, δέχθηκες με σεβασμό την απόφαση του ελληνικού λαού.
Η αγάπη σου για την νεολαία, για την εκπαίδευση και τον αθλητισμό ήταν διαρκής” . Η ίδρυση του ελληνικού κολλεγίου Λονδίνου καθώς και η συμμετοχή σου στην παγκόσμια ομοσπονδία ιστιοπλοϊας. Και στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή ορίζουν το πλαίσιο του αγώνα σου για τον σκοπό
“Η αποφασιστική επιρροή στην εκλογή της Αθήνας για την διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων το 2004 ήταν μία από τις σημαντικότερες επιτυχίες σου”.
“Η οικογένεια ήταν το παν για εσένα και την μητέρα μας. Πάντα πιστεύατε ότι είναι το θεμέλιο της κοινωνίας. Μαζί δημιουργήσατε μία μεγάλη οικογένεια που την ενώνει άρρηκτα η αγάπη η έννοια του καθήκοντος για την πατρίδα. Ο Θεός σάς αξίωσε, πατέρα, να αφήσεις την τελευταία σου πνοή στην πατρίδα μας. Που αγάπησες όσο τίποτε άλλο σε όλη σου τη ζωή.
Όπως μας δίδαξες, πατέρα όλα αυτά τα χρόνια, εμείς τα παιδιά σου τα εγγόνια σου που είναι το μέλλον της οικογένειας, εδώ και στη διασπορά, θα προσφέρουμε για πάντα στην πατρίδα και στην Ελλάδα.
Η ισχύς μου, η αγάπη του λαού, ήταν και πάντα θα είναι ο κανόνας της οικογενείας μας. Για εμάς, όμως, και για κάθε Έλληνα, η ισχύς της πατρίδας είναι η αγάπη του Έλληνα για αυτήν.
Καλό ταξίδι”.
